Zasiłki - wszystko o świadczeniach w Polsce

Jak wysokie są zasiłki w Polsce? Kto może się o nie ubiegać i jakie formalności musi spełnić? Sprawdź gdzie uzyskasz pomoc, gdy będziesz w potrzebie. Dowiedz się więcej m.in. o zasiłku dla bezrobotnych, przedemerytalnym, chorobowym, rodzinnym i innych. Przeczytaj co zrobić, aby je otrzymać.

 
Zasiłki - wszystko o świadczeniach w Polsce
Zasiłki w Polsce

Oto katalog najpopularniejszych świadczeń wypłacanych w trudnych sytuacjach życiowych. Pozyskaj wyczerpujące informacje na temat zasiłku dla bezrobotnych, chorobowego, pogrzebowego, rodzinnego, przedemerytalnego oraz wsparcia z pomocy społecznej. Kto może stać się ich beneficjentem i ile wynoszą dziś zasiłki? Podpowiadamy!

ZASIŁEK DLA BEZROBOTNYCH

Co musisz wiedzieć o zasiłku dla bezrobotnych?

  • Ile wynosi zasiłek dla bezrobotnych w 2018 roku?

    O wysokości zasiłku dla bezrobotnych decyduje staż pracy. Zasiłek dla bezrobotnych będzie więc mieć inny wymiar w zależności od liczby przepracowanych lat.

    • Po przepracowaniu okresu krótszego niż 5 lat można liczyć na 80% świadczenia w podstawowej wysokości.
    • Staż dłuższy niż 5 lat i krótszy niż 20 lat uprawnia do pełnego zasiłku podstawowego.
    • Osoby, które pracowały dłużej niż 20 lat uzyskają 120% zasiłku podstawowego.

    W okresie pierwszych 3 miesięcy prawa do zasiłku wynosi on:

    • 831,10 zł – zasiłek podstawowy,
    • 664,90 zł – zasiłek obniżony,
    • 997,40 zł – zasiłek podwyższony.

    W kolejnych miesiącach prawa do zasiłku wynosi on:

    • 652,60 zł – zasiłek podstawowy,
    • 522,10 zł – zasiłek obniżony,
    • 783,20 zł – zasiłek podwyższony.

    Wysokość zasiłku dla bezrobotnych jest co roku waloryzowana na podstawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych za poprzedni rok. Wskaźnik ten ogłaszany jest przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Ponieważ w minionym roku odnotowano spadek cen o 0,6%, zasiłek dla bezrobotnych pozostanie na niezmienionym poziomie.

  • Jakie są podstawowe prawa bezrobotnego?

    Warto znać podstawowe prawa bezrobotnego, by w trudnej sytuacji życiowej umiejętnie z nich skorzystać.

    Mając status bezrobotnego, przede wszystkim możemy ubiegać się o zasiłek dla bezrobotnych.

    Warto wiedzieć: Trzeba pamiętać, że zasiłek należy się osobom, które wykażą, że w okresie ostatnich 18 miesięcy wykonywały pracę i podlegał ubezpieczeniom społecznym przez co najmniej 365 dni.

    Obniżenie się dochodu na 1 osobę w rodzinie może być podstawą uzyskania także innych zasiłków, z których wcześniej nie były dostępne ze względu na dobrą sytuację materialną rodziny. Należą do nich m.in.:

    • zasiłek rodzinny wraz z dodatkami,
    • zasiłek opiekuńczy,
    • dodatek mieszkaniowy,
    • świadczenie wychowawcze (500+) na pierwsze dziecko itp.

    Wraz z rejestracją w urzędzie pracy zyskuje się nie tylko prawo do zasiłku, ale również ubezpieczenie zdrowotne dla bezrobotnych. Ubezpieczenie obowiązuje od chwili uzyskania statusu bezrobotnego i ustaje 30 dni po jego utracie.

    Urzędy pracy oferują bezrobotnym także poradnictwo zawodowe, a czasami także wsparcie psychologa. Bezrobotni zyskują podczas takich spotkań sporo wiedzy na swój temat (swojego potencjału oraz ograniczeń czy możliwych ścieżek rozwoju). To ogromna dawka motywacji i źródło inspiracji.

    Ponadto:

    • Urzędy pracy dofinansowują studia podyplomowe oraz szkolenia zwiększające szanse na rynku pracy. W ramach tych działań pokrywane są także koszty przejazdu i pobytu na szkoleniach.
    • Urzędy pracy kierują bezrobotnych na staże, a osoby, które spełnią określone warunki mogą liczyć na bony stażowe (dofinasowanie starosty do stażu).
    • Ponadto bezrobotni spełniający wyznaczone prawem kryteria mogą korzystać z bonów zatrudnieniowych i bonów na zasiedlenie.
    • Bezrobotni mogą też sami stworzyć sobie miejsce pracy, a urząd pracy dofinansuje rozpoczęcie działalności gospodarczej.
    • Swoją cegiełkę dokładają także samorządy, z których wiele decyduje się na ulgi dla bezrobotnych, np. zwolnienie całkowite lub częściowe z opłat za przejazdy transportem publicznym.

    Istnieje także darmowa pomoc prawna dla bezrobotnych. Choć nie wynika wprost z przepisów prawa, ale warto wiedzieć, że wiele instytucji prawniczych oferuje swoją pomoc dla osób pozbawionych pracy i czyni to pro publico bono.

  • Jak uzyskać i komu przysługuje zasiłek dla bezrobotnych?

    Zasiłki dla bezrobotnych pobierają osoby, które zostały zwolnione z pracy lub same zdecydowały się z niej odejść. Mogą go również uzyskać byli przedsiębiorcy, przedsiębiorcy, którzy zawiesili działalność oraz opiekunowie niepełnosprawnych krewnych. Aby uzyskać wsparcie państwa należy spełnić kilka warunków.

    O zasiłek dla bezrobotnych może wnioskować osoba zarejestrowana w urzędzie pracy jako bezrobotna. Osoba ta musi wykazać, iż co najmniej przez 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację wykonywała pracę i były za nią odprowadzane składki na ubezpieczenie społeczne.

    Jeśli o zasiłek dla bezrobotnych ubiega się żołnierz, musi on wykazać, że w ciągu ostatnich 18 miesięcy pełnił służbę przez co najmniej 240 dni.

    Przedsiębiorca musi wykazać, że prowadził działalność gospodarczą przez co najmniej 18 miesięcy i przez co najmniej 365 dni odprowadzał składki na ubezpieczenie społeczne oraz fundusz pracy naliczane od podstawy nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

    W 2017 roku do grona uprawnionych do zasiłku dla bezrobotnych dołączyły osoby, które opiekowały się niepełnosprawnym członkiem rodziny i pobierały świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy lub zasiłek dla opiekuna.

    O zasiłek można ubiegać się po śmierci niepełnosprawnego, pod warunkiem, że udowodni się korzystanie w ostatnich 18 miesiącach z pomocy finansowej przez co najmniej przez 365 dni.

    Ważne: do niezbędnego okresu 365 dni lub, w przypadku przedsiębiorców, 18 miesięcy, oprócz okresów zatrudnienia lub prowadzenia działalności, wylicza się także okresy, w których m.in.:

    • pracownica przebywała na urlopie wychowawczym,
    • pobierana była renta z tytułu niezdolności do pracy,
    • przyznane zostało odszkodowanie z tytułu rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę, w sposób niezgodny z przepisami,
    • praca wykonywana była w trakcie odbywania karty tymczasowego aresztowania,
    • pełniona była służba wojskowa lub służba na rzecz określonych jednostek np. Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

    Do zasiłku uprawnione są zarówno osoby, które zostały zwolnione przez pracodawcę, jak i osoby, które same zdecydowały się zrezygnować z pracy. Różnica tkwi w okresie oczekiwania na prawo do zasiłku. To kiedy otrzymamy zasiłek, zależy od tego w jaki sposób i z jakiego powodu nasza umowa o pracę została rozwiązana. Świadczenie przysługuje:

    • po upływie 7 dni od dnia rejestracji w PUP (powiatowym urzędzie pracy) w przypadku:
      wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę,
      rozwiązania umowy o pracę, bez wypowiedzenia, z winy pracodawcy (w trybie art. 55 kodeksu pracy),
      rozwiązania umowy o pracę z upływem czasu, na który została zawarta, lub z dniem wykonania pracy, na czas wykonania której zawarto umowę,
    • po upływie 90 dni od dnia rejestracji w PUP (powiatowym urzędzie pracy) w przypadku:
      rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron (z wyjątkiem rozwiązania umowy z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy),
      rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem przez pracownika,
      zawieszenia lub zakończenia działalności gospodarczej,
    • po upływie 180 dni od dnia rejestracji w PUP (powiatowym urzędzie pracy) w przypadku:
      rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, z winy pracownika.

    Osoba, która chce uzyskać zasiłek dla bezrobotnych musi zarejestrować się w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na adres zameldowania, bądź zamieszkania. Można to zrobić osobiście lub przez Internet.

    Do rejestracji konieczne będą takie dane jak: imię i nazwisko, nazwisko rodowe, data i miejsce urodzenia, PESEL, imiona rodziców, stan cywilny, informacja o pozostawaniu albo niepozostawaniu małżonka w rejestrze bezrobotnych i poszukujących pracy, liczba dzieci na utrzymaniu.

    Ponadto należy udostępnić do wglądu dowód osobisty lub inny dowód tożsamości, świadectwa ukończenia szkół, dyplomy i inne dokumenty, na podstawie których można określić kwalifikacje bezrobotnego, wszystkie świadectwa pracy oraz dokumenty potwierdzające stopień niepełnosprawności – w przypadku osób niepełnosprawnych.

    Osobie bezrobotnej zakładana jest karta rejestracyjna.

  • Jak długo przysługuje zasiłek dla bezrobotnych?

    Zasiłek ten można pobierać zwykle przez 6 miesięcy, wyjątek stanowią bezrobotni, którzy:

    • w okresie pobierania zasiłku zamieszkują na terenie powiatu, na którym w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju,
    • ukończyli 50 lat i jednocześnie mają co najmniej 20 – letni okres uprawniający do zasiłku,
    • utrzymują co najmniej 1 dziecko w wieku do 15 lat, przy czym małżonek jest również bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.

ZASIŁEK CHOROBOWY

Co musisz wiedzieć o zasiłku chorobowym?

  • Ile wynosi zasiłek chorobowy w 2018 roku?

    Zasiłek chorobowy standardowo wynosi 80% podstawy wymiaru (w przypadku pracowników – przeciętne wynagrodzenie z ostatnich 12 miesięcy wraz z dodatkami wypłacanymi okresowo, w przypadku przedsiębiorców – średni deklarowany dochód z ostatnich 12 miesięcy).

    Inaczej jest w przypadku pobytu w szpitalu. Za ten okres przysługuje zasiłek w wysokości 70% podstawy wymiaru.

    100% podstawy wymiaru przysługuje osobom niezdolnym do pracy z powodu:

    • wypadku przy pracy (lub w drodze z i do pracy),
    • choroby zawodowej,
    • ciąży,
    • poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów albo zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.

    Osoby uprawnione do pełnego zasiłku otrzymują go również za czas pobytu w szpitalu.

  • Komu przysługuje i jak uzyskać zasiłek chorobowy?

    Zasiłki chorobowe przysługują osobom, które podlegają dobrowolnym lub obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.
    Osoby, za które odprowadzane są składki z tytułu ubezpieczenia chorobowego mają prawo do korzystania z zasiłku chorobowego. Dla różnych grup ubezpieczonych przewidziany jest różny okres wyczekiwania na prawo do zasiłku chorobowego.

    W przypadku osób objętych obowiązkowymi ubezpieczeniami (pracownicy z wyłączeniem prokuratorów, członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych, osoby odbywające służbę zastępczą) ten okres wynosi 30 dni.

    Osoby opłacające ubezpieczenie chorobowe dobrowolnie (wykonują pracę nakładczą, wykonują pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia oraz osoby z nimi współpracujące, prowadzą pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące, wykonują pracę odpłatnie, na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania, będące duchownymi) okres wyczekiwania wynosi 90 dni.

    Warto pamiętać, że do okresu ubezpieczenia wlicza się poprzednie okresy, jeśli przerwa między nimi nie była dłuższa niż 30 dni lub przerwa nastąpiła z powodu urlopu wychowawczego, urlopu bezpłatnego, czy też z tytułu odbywania czynnej służby wojskowej. Na korzystanie z zasiłku chorobowego od pierwszego dnia ubezpieczenia może liczyć:

    • ubezpieczony, który utracił zdolność do pracy na skutek choroby zawodowej lub wypadku w pracy, czy też w drodze do pracy,
    • osoba, która podlega ubezpieczeniu obowiązkowemu od co najmniej 10 lat,
    • ubezpieczony, który wypełniał mandat posła lub senatora i został objęty ubezpieczeniem chorobowym nie później niż 90 dni po upływie kadencji,
    • ubezpieczony, który ukończył szkołę lub szkołę wyższą i został objęty ubezpieczeniem chorobowym nie później niż 90 dni po zakończeniu szkoły lub uzyskaniu dyplomu szkoły wyższej.

    Zasiłek chorobowy przysługuje również osobom, które były niezdolne do pracy przez co najmniej 30 dni bez przerwy, a niezdolność powstała nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego lub wypadkowego (np. rozwiązania umowy o pracę).

    Prawo do zasiłku zachowują również ubezpieczeni, którzy utracili zdolność do pracy na skutek choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby. Warunkiem jest utrata zdolności do pracy nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego lub wypadkowego – w razie choroby zakaźnej.

    Podstawą naliczenia i wypłaty zasiłku jest zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy (druk ZUS ZLA). Druk ten należy przedłożyć pracodawcy lub dostarczyć do oddziału ZUS w terminie 7 dni od daty wystawienia. Jeśli wypłaty dokonuje ZUS, ubezpieczony musi dostarczyć również wypełniony druk ZUS Z-3a lub ZUS Z-3b (w przypadku przedsiębiorców).

    Uwaga! Niedotrzymanie terminu skutkuje obniżeniem świadczenia o 25% za okres od 8. dnia orzeczonej niezdolności do pracy do dnia, w którym zaświadczenie zostało dostarczone (łącznie z tym dniem).

  • Jak długo przysługuje zasiłek chorobowy?

    Zasiłek chorobowy można pobierać za okres nie dłuższy niż 182 dni, chyba, że niezdolność do pracy jest spowodowana gruźlicą lub przypada na okres ciąży – wówczas zasiłek przysługuje przez 270 dni.

ZASIŁEK POGRZEBOWY

Co musisz wiedzieć o zasiłku pogrzebowym?

  • Ile wynosi zasiłek pogrzebowy w 2018 roku?

    W przypadku, gdy zasiłek pobiera członek rodziny, świadczenie wynosi 4 tys. zł. Jeśli jest to inna osoba lub podmiot, wówczas zasiłek wypłacany jest na podstawie rachunków do wysokości 4 tys. zł.

  • Komu przysługuje i jak uzyskać zasiłek pogrzebowy?

    Zasiłki pogrzebowe to finansowe wsparcie wypłacane w razie śmierci osobom ubezpieczonym w ZUS lub w razie śmierci członka rodziny takiej osoby.

    Przy czym za członka rodziny uważani są: małżonek zmarłego, rodzice, macocha oraz ojczym, osoby przysposabiające, dzieci zmarłego, dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobione, dzieci umieszczone w rodzinie zastępczej, dzieci przyjęte na wychowanie oraz utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletniości, rodzeństwo, dziadkowie, wnuki, osoby, nad którymi została ustanowiona opieka prawna.

    Zasiłek ten przysługuje również w przypadku śmierci emeryta i rencisty lub osoby bez ustalonego prawa do emerytury (jeśli spełnia warunki do jej uzyskania) oraz członka jego rodziny.

    Zasiłek pogrzebowy należy się osobie, która poniosła koszty pogrzebu. Najczęściej uzyskuje go ktoś z członków rodziny, ale bywa, że koszty pogrzebu pokrywa pracodawca, ośrodek pomocy społecznej, gmina, osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego, czy partia. Wówczas to te podmioty mogą wystąpić o zasiłek.

    Wniosek o zasiłek oraz stosowne dokumenty należy złożyć w oddziale ZUS właściwym dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Na ubieganie się o świadczenie przewidziane jest 12 miesięcy od dnia śmierci. Konieczne będzie okazanie odpisu skróconego aktu zgonu, oryginałów rachunków dokumentujących poniesione koszty pogrzebu lub ich kopii potwierdzonych przez bank, skróconych odpisów aktów stanu cywilnego lub dowód osobisty.

ŚWIADCZENIA RODZINNE

Co musisz wiedzieć o świadczeniach rodzinnych?

  • Czym są i komu dedykowane są świadczenia rodzinne?

    Świadczenia rodzinne są przyznawane osobom, które mają na swym utrzymaniu dzieci i uzyskują bardzo niskie dochody. Zazwyczaj świadczenia rodzinne przyznawane są według kryterium dochodowego, ale nie jest to regułą.

  • Jakie są rodzaje świadczeń rodzinnych?

    Świadczenia rodzinne to spora grupa zasiłków, zapomóg oraz dodatków, które warto znać. Należą do nich:

    • jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka (tzw. becikowe),
    • świadczenia rodzicielskie,
    • świadczenia opiekuńcze (zasiłek pielęgnacyjny, świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy),
    • świadczenie wychowawcze (program Rodzina 500+),
    • zasiłek rodzinny wraz z przysługującymi dodatkami.

Zasiłek rodzinny wraz z przysługującymi dodatkami

  • Ile wynosi zasiłek rodzinny 2018?

    Zasiłek rodzinny wynosi:

    • na dziecko w wieku 0-5 lat – 95 zł,
    • na dziecko w wieku 6-18 lat – 124 zł,
    • na dziecko w wieku 19-23 lata – 135 zł.

    Osoby uprawnione do zasiłku rodzinnego mogą korzystać również z wielu dodatków:

    • z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego:
      do 5. roku życia – 90 zł
      powyżej 5. roku życia – 110 zł
    • z tytułu nauki i zamieszkania dziecka poza rodzinną miejscowością – 113 zł,
      z tytułu dojazdu – 69 zł,
    • dodatek wychowawczy w okresie urlopu wychowawczego – 400 zł,
    • z tytułu samotnego wychowywania dziecka – 193 zł na jedno dziecko, nie więcej niż 386 zł na wszystkie dzieci.
      W przypadku dziecka z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności – 280 zł, nie więcej niż 560 zł na wszystkie dzieci z tym orzeczeniem,
    • z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej – 95 zł (na trzecie i następne dziecko),
    • z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka – 90 zł na dziecko do 5. roku życia oraz 110 zł na dziecko powyżej 5. roku życia,
    • z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego – 100 zł.
  • Komu przysługuje i jak uzyskać zasiłek rodzinny?

    Świadczenia rodzinne są od lat przede wszystkim kojarzone z zasiłkiem rodzinnym. O zasiłek rodzinny mogą ubiegać się:

    • rodzice, jeden z rodziców albo opiekunowie prawni dziecka,
    • faktyczny opiekun dziecka,
    • osoba ucząca się

    jeśli dziecko nie ukończyło 18. roku życia lub jeśli uczy się w szkole – nie ukończyło 21. roku życia lub jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności – nie ukończyło 24 roku życia.

    Osoby występujące o zasiłek rodzinny muszą spełniać kryterium dochodowe, tj. dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie może przekraczać kwoty 674 zł. W przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnoprawności, dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie może przekraczać kwoty 764 zł.

    Przy ustalaniu praw do zasiłku i jego wypłacie obowiązuje zasada „złotówka za złotówkę”. Polega ona na tym, że kwota zasiłku jest pomniejszana o o różnicę pomiędzy dochodem według progów, a nadwyżką dochodu uzyskiwanego przez rodzinę.
    Wniosek o zasiłek rodzinny należy złożyć do 30 września danego roku w urzędzie miasta lub gminy właściwym dla miejsca zamieszkania. Do wniosku należy dołączyć sporą ilość dokumentów, m.in.:

    • dokument potwierdzający tożsamość osoby ubiegającej się o świadczenie,
    • skrócony odpis akta urodzenia lub inny dokument potwierdzający wiek dziecka,
    • zaświadczenia lub oświadczenia stwierdzające wysokości dochodu,
    • zaświadczenie właściwego organu gminy lub nakaz płatniczy, umowę dzierżawy, w przypadku oddania części lub całości znajdującego się w posiadaniu rodziny gospodarstwa rolnego w dzierżawę na podstawie umowy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników albo oddania gospodarstwa rolnego w dzierżawę w związku z pobieraniem renty strukturalnej, umowę zawartą w formie aktu notarialnego w przypadku wniesienia gospodarstwa rolnego do użytkowania przez rolniczą spółdzielnię produkcyjną.

    W zależności od sytuacji życiowej mogą być wymagane również inne dokumenty, np.:

    • orzeczenie o niepełnosprawności albo o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności,
    • zaświadczenie o kontynuowaniu nauki w szkole lub na uczelni wyższej,
    • kopia odpisu wyroku sądu zasądzającego alimenty albo ugody sądowej lub zawartej przed mediatorem, a także przekazy lub przelewy pieniężne, zaświadczenie komornika o całkowitej lub częściowej bezskuteczności egzekucji alimentów oraz o wysokości wyegzekwowanych alimentów itp.

Becikowe – jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka

  • Ile wynosi becikowe 2018?

    Świadczenia rodzinne można pobierać już od momentu urodzenia dziecka. Do tak wczesnego wsparcia finansowego należy becikowe, czyli jednorazowa pomoc państwa przyznawana z tytułu urodzenia żywego dziecka. Zapomoga wynosi 1 000 zł.

  • Komu przysługuje becikowe, czyli dodatek z tytułu urodzenia dziecka?

    Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka należy się:

    • matce lub ojcu dziecka,
    • opiekunowi prawnemu dziecka,
    • opiekunowi faktycznemu dziecka (osobie, która faktycznie opiekuje się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka).

    Zapomoga przysługuje obywatelom Polski oraz cudzoziemcom po spełnieniu określonych warunków (sprawdź tutaj).

  • Jakie dokumenty do becikowego?

    Ważnym zastrzeżeniem, o którym należy pamiętać już we wczesnej ciąży, jest konieczność okazania wystawionego przez lekarza bądź położną zaświadczenia o opiece medycznej sprawowanej nad matką co najmniej od 10 – tego tygodnia ciąży. Obowiązek dołączania do wniosku takiego zaświadczenia nie dotyczy opiekunów prawnych lub faktycznych oraz osób, które przysposobiły dziecko.

    Każde miasto i gmina wyznacza instytucję, do której mieszkaniec może zgłosić się po zapomogę z tytułu urodzenia dziecka. Aby uzyskać świadczenie należy przedłożyć:

    • wniosek o becikowe,
    • dokument tożsamości (cudzoziemcy – kartę pobytu),
    • zaświadczenie lekarskie lub od położnej o opiece medycznej sprawowanej nad matką od co najmniej 10 tygodnia ciąży,
    • samodzielnie napisane oświadczenie, że wcześniej na to samo dziecko nie pobrano już becikowego,
    • oświadczenia albo zaświadczenia o dochodach osób z rodziny.

Świadczenie rodzicielskie

  • Ile wynosi świadczenie rodzicielskie 2018?

    Świadczenie rodzicielskie wynosi 1 000 zł netto miesięcznie.

  • Świadczenie rodzicielskie – komu przysługuje i jak je uzyskać?

    Świadczenie rodzicielskie ma zapewnić bezpieczeństwo finansowe świeżo upieczonych matek, nawet jeśli są one studentkami, osobami bezrobotnymi, czy są zatrudnione na podstawie tzw. umów śmieciowych i nie mogą liczyć na zasiłek macierzyński.

    Świadczenie rodzicielskie może pobierać:

    • matka lub ojciec dziecka,
    • opiekun faktyczny dziecka,
    • rodzina zastępcza (z wyjątkiem zawodowej rodziny zastępczej),
    • osoba, która przysposobiła dziecko.

    Świadczenie to należy się osobom, które nie pobierają zasiłku macierzyńskiego lub uposażenia za ten okres jako okres urlopu macierzyńskiego, lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub urlopu rodzicielskiego.

    Świadczenia rodzinne przysługują obywatelom Polski oraz cudzoziemcom po spełnieniu określonych warunków. Tak jest i w tym przypadku.

    Ze świadczenia nie można korzystać, gdy:

    • rodzice bądź opiekunowie podjęli pracę, która uniemożliwia sprawowanie opieki nad dzieckiem,
    • dziecko zostało umieszczone w pieczy zastępczej (w przypadku matki lub ojca lub osoby, która przysposobiła dziecko),
    • na to dziecko pobierane są już inne świadczenia rodzinne (świadczenie rodzicielskie, dodatek do zasiłku rodzinnego, świadczenie pielęgnacyjny, specjalny zasiłek opiekuńczy lub zasiłek dla opiekuna),
    • osobie uprawnionej do tego świadczenia przysługują za granicą świadczenia rodzinne o podobnym charakterze.
  • Świadczenie rodzicielskie – jakie dokumenty są niezbędne?

    Świadczenie rodzicielskie nie jest zastrzeżone dla osób o określonych dochodach. Zatem każdy uprawniony może się o nie ubiegać.

    Aby skorzystać ze świadczenia rodzicielskiego należy złożyć wypełniony wniosek (formularz wniosku do pobrania tutaj) w urzędzie miasta lub gminy lub w ośrodku pomocy społecznej. O tym, jaka instytucja w danej miejscowości prowadzi sprawy związane ze świadczeniem rodzicielskim można dowiedzieć się w urzędzie miasta lub gminy.

  • Jak długo przysługuje świadczenie rodzicielskie?

    Świadczenie nie podlega opodatkowaniu i wypłacane jest przez okres:

    • 52 tygodni – w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie, przysposobienia jednego dziecka lub objęcia opieką jednego dziecka;
    • 65 tygodni – w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia dwojga dzieci lub objęcia opieką dwojga dzieci;
    • 67 tygodni – w przypadku urodzenia trojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia trojga dzieci lub objęcia opieką trojga dzieci;
    • 69 tygodni – w przypadku urodzenia czworga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia czworga dzieci lub objęcia opieką czworga dzieci;
    • 71 tygodni – w przypadku urodzenia pięciorga i więcej dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia pięciorga i więcej dzieci lub objęcia opieką pięciorga i więcej dzieci.

    W tym samym czasie rodzic może pobierać tylko jedno świadczenie rodzicielskie, bez względu na to, ile dzieci wychowuje.

Świadczenia opiekuńcze

  • Jakie są rodzaje świadczeń opiekuńczych?

    Wśród świadczeń opiekuńczych wyróżniamy świadczenie pielęgnacyjne, zasiłek pielęgnacyjny oraz specjalny zasiłek opiekuńczy.

  • Ile wynosi świadczenie pielęgnacyjne 2018?

    Świadczenie to wynosi obecnie 1 406 zł miesięcznie i jest wypłacane przez czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane nas czas określony.

  • Czym jest i jak uzyskać świadczenie pielęgnacyjne?

    Świadczenie pielęgnacyjne jest wypłacane w związku z rezygnacją z zatrudnienia i opieką nad dzieckiem niepełnosprawnym, którego niepełnosprawność powstała nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.

    Świadczenie należy się:

    • matce albo ojcu,
    • opiekunowi faktycznemu dziecka,
    • osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną,
    • innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności (przy spełnieniu określonych warunków).

    Warunkiem uzyskania pomocy jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na rzecz opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

    Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę, która ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna.

    Świadczenie nie przysługuje również, gdy niepełnosprawny podopieczny:

    • pozostaje w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
    • został umieszczony w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, rodzinnym domu dziecka albo, w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, z wyjątkiem podmiotu wykonującego działalność leczniczą, i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu.

    Nie można ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, gdy:

    • na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury;
    • członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna,
    • na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego lub prawo do zasiłku dla opiekuna
    • na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

    O świadczenie pielęgnacyjne należy zwrócić się do urzędu gminy lub miasta, czy też ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania. Oprócz dokumentów potwierdzających tożsamość, czy okres nauki dziecka, wymagane będą m.in. dokumenty poświadczające okresy składkowe np.:

    • kserokopia wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej,
    • oryginały świadectw pracy,
    • karty zasiłkowe,
    • zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy,
    • świadectwo szkolne wraz z zaświadczeniem potwierdzającym odbycie praktyki,
    • zaświadczenie o okresie odbywania nauki w szkole wyższej, itp.
  • Ile wynosi zasiłek pielęgnacyjny 2018?

    Bez względu na dochód wnioskującego, zasiłek ten zawsze wynosi 153 zł miesięcznie.

  • Czym jest i jak uzyskać zasiłek pielęgnacyjny?

    Zasiłki pielęgnacyjne przysługują osobom niepełnosprawnym oraz osobom, które ukończyły 75 lat.
    Świadczenie to przysługuje:

    • niepełnosprawnym dzieciom,
    • osobom niepełnosprawnym z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności do 16. roku życia,
    • osobom niepełnosprawnym powyżej 16. roku życia z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21. roku życia,
    • osobom po 75. roku życia.

    Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje:

    • osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego;
    • osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej nieodpłatnie całodobowe utrzymanie;
    • jeżeli członkowi rodziny przysługuje za granicą świadczenie na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją tej osoby, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

    Wniosek należy złożyć w urzędzie miasta lub gminy. Wraz z wnioskiem należy dostarczyć:

    • kserokopię ważnego orzeczenia o niepełnosprawności (do wglądu należy przedłożyć oryginał orzeczenia),
    • dokument potwierdzający tożsamość,
    • w przypadku osób poniżej 16. roku życia odpis aktu urodzenia,
    • upoważnienie do złożenia wniosku, jeśli składa go inna osoba w imieniu pełnoletniego niepełnosprawnego.

    Wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego powinien być rozpatrzony w ciągu 30 dni.

    Jeżeli wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego zostanie złożony w okresie 3 miesięcy od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, prawo do zasiłku pielęgnacyjnego ustalone będzie począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.
    Jeżeli zaś wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego zostanie złożony po upływie 3 miesięcy od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, prawo do tego świadczenia będzie ustalone począwszy od miesiąca, w którym złożony został wniosek.

  • Jak długo przysługuje zasiłek pielęgnacyjny?

    Zasiłek pielęgnacyjny jest wypłacany:

    • w okresie ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności,
    • przez czas nieokreślony, gdy orzeczenie wydane jest na stałe,
    • przez czas nieokreślony, gdy świadczenie przyznane jest osobie, która ukończyła 75 lat.
  • Ile wynosi specjalny zasiłek opiekuńczy 2018?

    Zasiłek opiekuńczy wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku, która wylicza się jako przeciętne miesięczne wynagrodzenie za okres ostatnich 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym konieczne było przerwanie pracy w celu objęcia opieki nad dzieckiem lub inną osobą.

  • Czym jest i jak uzyskać specjalny zasiłek opiekuńczy?

    Podstawą starania się o zasiłek jest wystąpienie sytuacji, w której wnioskujący został zwolniony z wykonywania pracy, ze względu na konieczność sprawowania opieki nad:

    1. chorym dzieckiem, które nie ukończyło 14 roku życia oraz innym chorym członkiem rodziny (m.in. małżonek, rodzic dziecka, dziadkowie, teściowie, rodzice, rodzeństwo, wnuki w wieku ponad 14 lat, z którymi przebywamy i prowadzimy wspólne gospodarstwo domowe),

    2. dzieckiem, które nie ukończyło 8 lat jeżeli wystąpiła jedna z poniższych okoliczności:

    • nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola, szkoły, klubu dziecięcego (z nieprzewidzianym zamknięciem mamy do czynienia, jeżeli rodzic lub prawny opiekun dowiadują się o zamknięciu placówki mnie niż 7 dni przed ich planowanym zamknięciem),
    • konieczność izolacji dziecka związanej z podejrzeniem wystąpienia choroby zakaźnej,
    • choroba niani (z którą rodzic lub opiekun prawny ma zawartą tzw. umowę uaktywniającą) lub dziennego opiekuna,
    • poród lub choroba małżonka, rodzica Twojego dziecka, jeżeli osoba ta stale opiekuje się dzieckiem, a choroba lub poród jej to uniemożliwia,
    • pobyt w szpitalu twojego małżonka lub rodzica twojego dziecka, jeżeli osoba ta na stałe opiekuje się dzieckiem.

    Osoby ubiegające się o specjalny zasiłek opiekuńczy powinny złożyć wniosek o jego przyznanie w urzędzie gminy lub miasta właściwym dla miejsca zamieszkania. W urzędzie należy przedłożyć m.in. kopię dowodu osobistego osoby ubiegającej się o zasiłek oraz dokumenty potwierdzające stopień pokrewieństwa pomiędzy osobą sprawującą opiekę a osobą wymagającą opieki (akt urodzenia, dowód osobisty, akt małżeństwa).

Świadczenia wychowawcze

  • Komu przysługuje i jak uzyskać świadczenie z Programu 500 plus?

    Świadczenia rodzinne od niedawna spełniają nie tylko funkcję pomocy dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, ale również wspierają dzietność rodzin.

    Świadczenie wychowawcze, czyli tzw. świadczenie 500+ to 500 zł miesięcznie na drugie i kolejne dziecko w rodzinie wypłacane niezależnie od wysokości dochodów, aż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Świadczenie to można uzyskać również na pierwsze lub jedyne dziecko, lecz w tym przypadku obowiązują już obostrzenia dochodowe.

    Świadczenie wychowawcze w ramach programu Rodzina 500+ przysługuje:

    • matce lub ojcu dziecka,
    • opiekunowi prawnemu dziecka,
    • opiekunowi faktycznemu dziecka (osobie, która faktycznie opiekuje się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka).
    • rodziny zastępcze, rodzinne domy dziecka, placówki opiekuńczo – wychowawcze typu rodzinnego.

    O świadczenie z programu Rodzina 500+ mogą występować Polacy oraz cudzoziemcy po spełnieniu określonych warunków.

    Każdej rodzinie przysługuje świadczenie na drugie i kolejne dziecko w wieku do lat 18. Najczęściej świadczenia rodzinne są przyznawane w zależności od sytuacji materialnej rodziny. W przypadku świadczenia wychowawczego nie ma znaczenia wysokość uzyskiwanych przez tę rodzinę dochodów.

    Istnieje również możliwość pobierania świadczenia wychowawczego na pierwsze lub jedyne dziecko w rodzinie, tutaj jednak jest stosowane kryterium dochodowe. Aby uzyskać wsparcie państwa trzeba wykazać, że dochód rodziny jest niższy niż 800 zł netto na osobę, a w rodzinach z dzieckiem niepełnosprawnym – dochód nie przekracza 1 200 zł netto na osobę.

    O świadczenie wychowawcze można starać się w urzędzie miasta lub gminy, bądź w innej instytucji, którą wskaże magistrat. Niezbędne druki udostępnia Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (sprawdź tutaj).

    Wnioski można również składać przez Internet za pośrednictwem platform e-PUAP, PUE ZUS, empatia.mrpips.gov.pl lub za pośrednictwem bankowości elektronicznej (więcej o 500+ przez internet na stronie mpips.gov.pl – sprawdź tutaj).

    Istotny jest brak wymogu składania oświadczeń o dochodach przez rodziny ubiegające o świadczenie na drugie i kolejne dziecko. Tylko rodziny chcące otrzymać wsparcie na pierwsze lub jedyne dziecko są do tego zobligowane.

    Do pobierania świadczeń można dołączyć w dowolnym momencie i będą one wypłacane od miesiąca, w którym złożono wniosek. Wnioski wznawia się co roku, do chwili, gdy dziecko ukończy 18 lat.

  • Komu dedykowane jest konto rodzinne?

    Rachunek taki może założyć każda osoba fizyczna, która otrzymuje świadczenia niepodlegające egzekucjom, wymienione w art. 833 § 6 Kodeksu postępowania cywilnego, z wyjątkiem świadczeń alimentacyjnych.

    Do środków umożliwiających zawarcie umowy rachunku rodzinnego, zaliczamy więc:

    • świadczenia rodzinne,
    • dodatki rodzinne,
    • dodatki pielęgnacyjne,
    • dodatki porodowe,
    • dodatki dla sierot zupełnych,
    • zasiłki dla opiekunów,
    • świadczenia z pomocy społecznej,
    • świadczenia integracyjne,
    • świadczenia wychowawcze,
    • świadczenie „Za życiem”.

    Na konto rodzinne mogą trafiać środki wyłącznie z powyższych świadczeń. Nie może być on zasilany kwotami z innych źródeł, na przykład z tytułu wynagrodzenia za pracę, rent czy emerytur. Nie może być również rachunkiem wspólnym kilku osób, mimo że w nazwie ma określenie „rodzinny”.

    Rachunek przypisany jest osobie pobierającej określone świadczenie. To elementy wyróżniające taki rachunek od kont tradycyjnych.
    Ustawodawca nie stworzył obowiązku posiadania specjalnego konta dla osób pobierających przedmiotowe świadczenia. Jednak założenie rachunku, na pewno będzie dobrym rozwiązaniem dla osób zadłużonych.

    Przechowywanie środków ze świadczeń rodzinnych na koncie bankowym bez komornika (a takim właśnie jest konto rodzinne) daje pewność, że pozostaną one nienaruszone, nawet jeśli przeciwko nam zostanie wszczęta egzekucja sądowa czy administracyjna.

    Dzięki takiemu rozwiązaniu możemy być bezpieczni o swoje świadczenia. Po założeniu rachunku, warto poinformować o tym fakcie komornika – nie zajmie on wówczas omyłkowo rachunku, do którego nie ma po prostu prawa.

  • Komu przysługuje i jak uzyskać świadczenie z Programu Wyprawka 300 plus?

    Świadczenie ma pomóc sfinansować wyprawki szkolne dzieci, które każdego roku w znaczący sposób obciążają budżety domowe polskich rodzin.
    Założeniem programu jest wsparcie finansowe każdego dziecka rozpoczynającego rok szkolny. Jest jednak kilka szczegółowych warunków, o których muszą pamiętać rodzice i opiekunowie, którzy chcą skorzystać z programu Dobry Start.

    Świadczenie Wyprawka 300 plus otrzyma 1 raz w roku każde dziecko rozpoczynające rok szkolny spełniające warunek wiekowy, czyli:

    • do 20. roku życia,
    • do 24. roku życia w przypadku uczących się dzieci lub osób niepełnosprawnych.

    Należy zwrócić uwagę, co autorzy programu rozumieją w tym przypadku za szkołę. Otóż świadczenie 300 plus otrzymają dzieci uczęszczające wyłącznie do następujących szkół: szkoła podstawowa, gimnazjum, szkoła ponadpodstawowa, szkoła ponadgimnazjalna, szkoła artystyczna (o ile realizowany jest w niej obowiązek szkolny lub obowiązek nauki).

    Dodatkowo z programu mogą skorzystać dzieci uczestniczące w zajęciach w młodzieżowym ośrodku socjoterapii, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym, ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym.

    WAŻNE: Świadczenie nie należy się studentom, osobom uczących się w szkole policealnej oraz szkole dla dorosłych, a także dla dzieciom realizującym przygotowanie przedszkolne w przedszkolach oraz „zerówkach” w szkołach.
    Aby otrzymać świadczenie na wyprawkę dla dziecka w ramach programu Dobry Start, należy najpierw wypełnić wniosek wraz z załącznikiem. Należy w nim wpisać m.in. swoje dane osobowe i adresowe, a także informacje dotyczące dziecka, przede wszystkim jego wiek oraz dane dotyczące szkoły, do której będzie uczęszczało w najbliższym roku szkolnym.

    Na końcu należy podać numer rachunku bankowego, na który ma być wypłacone świadczenie. Pieniądze można też odebrać gotówką.
    Wnioski w formie papierowej można składać we właściwej instytucji od 1 sierpnia do 30 listopada.

    Wniosek można również złożyć online już od 1 lipca (również do 30 listopada) i można to zrobić za pośrednictwem:

    • strony internetowej Ministerstwa Rodziny empatia.mrpips.gov.pl,
    • bankowości elektronicznej (m.in. w Alior Banku, Banku Millennium, Banku Pekao, PKO BP, Getin Noble Banku, Banku ING, mBanku, Nest Banku, Credit Agricole oraz wybranych banków spółdzielczych).

    Dokładne instrukcje, jak złożyć wniosek online, znajdują się na stronie Ministerstwa Rodziny tutaj.

ZASIŁEK PRZEDEMERYTALNY

Co musisz wiedzieć o zasiłku przedemerytalnym?

  • Ile wynosi zasiłek przedemerytalny w 2018 roku?

    Zgodnie z ustawą z dnia 2 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963) zasiłek przedemerytalny od 1 marca 2018 roku wynosi 1070,99 zł. Osoby, które uzyskują w czasie pobierania zasiłku dodatkowe przychody otrzymują go w odpowiednio obniżonej wysokości.

  • Komu przysługuje i jak uzyskać zasiłek przedemerytalny?

    Zasiłki przedemerytalne wypłaca się osobom o bardzo długim stażu pracy, które zostały pracy pozbawione z winy pracodawcy lub z powodu likwidacji bądź niewypłacalności zakładu.

    Osoba, która ubiega się o zasiłek przedemerytalny mus spełnić określone warunki:

    • mieć ukończone do dnia rozwiązania stosunku pracy 56 lat (kobiety) lub 61 lat (mężczyźni) i mieć 20 lat stażu pracy (kobiety) lub 25 lat (mężczyźni), a pracę stracić z powodu likwidacji zakładu lub jego niewypłacalności,
    • ukończyć 55/60 lat (kobiety/mężczyźni), wówczas okresy składkowe i nieskładkowe muszą wynosić 30/35 lat (kobiety/mężczyźni), a pracę trzeba stracić z winy pracodawcy,
    • mieć staż pracy wynoszący minimum 35 lat (kobiety) i 40 lat (mężczyźni) i stracić pracę z winy pracodawcy – zasiłek przysługuje wówczas niezależnie od wieku.

    Od 2017 roku zasiłek przedemerytalny przysługuje również opiekunom, którzy utracili prawo do zasiłku opiekuńczego po śmierci osoby niepełnosprawnej. Okresy uprawniające do emerytury muszą w tym przypadku wynosić: 20 lat dla kobiet lub 25 lat dla mężczyzn. Kobiety muszą mieć ukończone 55 lat, a mężczyźni 60 lat.

    Aby uzyskać zasiłek przedemerytalny należy zarejestrować się jako osoba bezrobotna i spełnić kilka dodatkowych warunków:

    • przez okres co najmniej 180 dni pobierać zasiłek dla bezrobotnych,
    • w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie wolno odmówić bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych,
    • złożyć wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w oddziale ZUS właściwym ze względu na miejsce zamieszkania i w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych,
    • złożyć wniosek w oddziale ZUS właściwym ze względu na miejsce zamieszkania, w ciągu 30 dni od ustania zatrudnienia, w tym w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych albo innej pracy zarobkowej, jeżeli w okresie pobierania zasiłku wykonywano inną pracę zarobkową lub miało miejsce zatrudnienie w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienie w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, a wykonywanie jednej z tych prac ustało po upływie 180-dniowego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
  • Ile wynosi wiek emerytalny w Polsce?

    Wiek emerytalny w Polsce wynosi 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn.

W Polsce istnieje naprawdę wiele rodzajów zasiłków, które mają za zadanie pomóc obywatelom będącym w trudnych sytuacjach życiowych. Warto poznać je wszystkie, by w odpowiednim momencie umieć pomóc sobie bądź swoim bliskim.

ZOBACZ RÓWNIEŻ

 
  • O autorze
  • Ostatnie artykuły
Hintigo Hintigo [+ info]

HINTIGO to źródło najlepszych rozwiązań, porad i inspiracji, pozwalających szybko i skutecznie rozwiązać problemy życia codziennego. Wierzymy, że podejmowanie decyzji staje się łatwiejsze kiedy dysponujemy kompletnymi i rzetelnymi informacjami. Pragniemy, aby każdy użytkownik odwiedzający nasz portal znalazł dokładnie to, czego w danym momencie poszukuje - odpowiedzi na pytanie, porady, instrukcji, przewodnika.

Zobacz również