Świadczenia rodzinne - wszystko co musisz wiedzieć

Becikowe, świadczenie rodzicielskie, wychowawcze, zasiłek rodzinny, opiekuńczy, pielęgnacyjny – kiedy i które świadczenia rodzinne należą się rodzicom.

 
Świadczenia rodzinne - wszystko co musisz wiedzieć

Świadczenia rodzinne to spora grupa zasiłków, zapomóg oraz dodatków, które warto znać. Należą do nich:

  • jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka (tzw. becikowe),
  • świadczenie rodzicielskie,
  • świadczenie wychowawcze (program Rodzina 500+),
  • zasiłek rodzinny wraz z przysługującymi dodatkami,
  • zasiłek pielęgnacyjny,
  • świadczenie pielęgnacyjne,
  • specjalny zasiłek opiekuńczy.

Zazwyczaj świadczenia rodzinne przyznawane są według kryterium dochodowego, ale nie jest to regułą. Komu należy się zasiłek i jakie warunki trzeba spełnić, by go uzyskać?

Becikowe – jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka

Świadczenia rodzinne można pobierać już od momentu urodzenia dziecka. Do tak wczesnego wsparcia finansowego należy becikowe, czyli  jednorazowa pomoc państwa przyznawana z tytułu urodzenia żywego dziecka. Zapomoga wynosi 1 000 zł.

Dla kogo becikowe?

Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka należy się:

  • matce lub ojcu dziecka,
  • opiekunowi prawnemu dziecka,
  • opiekunowi faktycznemu dziecka (osobie, która faktycznie opiekuje się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka).

Zapomoga przysługuje obywatelom Polski oraz cudzoziemcom po spełnieniu określonych warunków.

Warunki przyznania becikowego

Ważnym zastrzeżeniem, o którym należy pamiętać już we wczesnej ciąży, jest konieczność okazania  wystawionego przez lekarza bądź położną zaświadczenia o opiece medycznej sprawowanej nad matką co najmniej od 10 – tego tygodnia ciąży. Obowiązek dołączania do wniosku takiego zaświadczenia nie dotyczy opiekunów prawnych lub faktycznych oraz osób, które przysposobiły dziecko.

Jak ubiegać się o becikowe?

Każde miasto i gmina wyznacza instytucję, do której mieszkaniec może zgłosić się po zapomogę z tytułu urodzenia dziecka. Aby uzyskać świadczenie należy przedłożyć:

  • wniosek o becikowe,
  • dokument tożsamości (cudzoziemcy – kartę pobytu),
  • zaświadczenie lekarskie lub od położnej o opiece medycznej sprawowanej nad matką od co najmniej 10 tygodnia ciąży,
  • samodzielnie napisane oświadczenie, że wcześniej na to samo dziecko nie pobrano już becikowego,
  • oświadczenia albo zaświadczenia o dochodach osób z rodziny.

Dowiedz się więcej: Kto wypłaca becikowe? >>

Świadczenie rodzicielskie

Całkiem niedawno świadczenia rodzinne wzbogaciły się  o pomoc, która ma zapewnić bezpieczeństwo finansowe świeżo upieczonych matek, nawet jeśli są one studentkami, osobami bezrobotnymi, czy są zatrudnione na podstawie tzw. umów śmieciowych i nie mogą liczyć na zasiłek macierzyński.  Świadczenie rodzicielskie wynosi 1 000 zł brutto / netto miesięcznie (świadczenie nie podlega opodatkowaniu) i wypłacane jest przez okres:

  • 52 tygodni – w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie, przysposobienia jednego dziecka lub objęcia opieką jednego dziecka;
  • 65 tygodni – w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia dwojga dzieci lub objęcia opieką dwojga dzieci;
  • 67 tygodni – w przypadku urodzenia trojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia trojga dzieci lub objęcia opieką trojga dzieci;
  • 69 tygodni – w przypadku urodzenia czworga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia czworga dzieci lub objęcia opieką czworga dzieci;
  • 71 tygodni – w przypadku urodzenia pięciorga i więcej dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia pięciorga i więcej dzieci lub objęcia opieką pięciorga i więcej dzieci.

W tym samym czasie rodzic może pobierać tylko jedno świadczenie rodzicielskie, bez względu na to, ile dzieci wychowuje.

Komu przysługuje świadczenie rodzicielskie?

Świadczenie rodzicielskie może pobierać:

  • matka lub ojciec dziecka,
  • opiekun faktyczny dziecka,
  • rodzina zastępcza (z wyjątkiem zawodowej rodziny zastępczej),
  • osoba, która przysposobiła dziecko.

Świadczenie to należy się osobom, które nie pobierają zasiłku macierzyńskiego lub uposażenia za ten okres jako okres urlopu macierzyńskiego, lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub urlopu rodzicielskiego.

Świadczenia rodzinne przysługują obywatelom Polski oraz cudzoziemcom po spełnieniu określonych warunków. Tak jest i w tym przypadku.

Ze świadczenia nie można korzystać, gdy:

  • rodzice bądź opiekunowie podjęli pracę, która uniemożliwia sprawowanie opieki nad dzieckiem,
  • dziecko zostało umieszczone w pieczy zastępczej (w przypadku matki lub ojca lub osoby, która przysposobiła dziecko),
  • na to dziecko pobierane są już inne świadczenia rodzinne (świadczenie rodzicielskie, dodatek do zasiłku rodzinnego, świadczenie pielęgnacyjny, specjalny zasiłek opiekuńczy lub zasiłek dla opiekuna),
  • osobie uprawnionej do tego świadczenia przysługują za granicą świadczenia rodzinne o podobnym charakterze.

Świadczenie rodzicielskie – formalności

Świadczenie rodzicielskie nie jest zastrzeżone dla osób o określonych dochodach. Zatem każdy uprawniony może się o nie ubiegać.

Aby skorzystać ze świadczenia rodzicielskiego należy złożyć wypełniony wniosek (formularz wniosku do pobrania) w urzędzie miasta lub gminy lub w ośrodku pomocy społecznej. O tym, jaka instytucja w danej miejscowości prowadzi sprawy związane ze świadczeniem rodzicielskim można dowiedzieć się w urzędzie miasta lub gminy.

Świadczenie wychowawcze z programu Rodzina 500+

Świadczenia rodzinne od niedawna spełniają nie tylko funkcję pomocy dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, ale również wspierają dzietność rodzin.

Świadczenie wychowawcze, czyli tzw. świadczenie 500+ to 500 zł miesięcznie na drugie i kolejne dziecko w rodzinie wypłacane niezależnie od wysokości dochodów, aż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Świadczenie to można uzyskać również na pierwsze lub jedyne dziecko, lecz w tym przypadku obowiązują już obostrzenia dochodowe.

Kto może korzystać z programu Rodzina 500+

Świadczenie wychowawcze w ramach programu Rodzina 500+ przysługuje:

  • matce lub ojcu dziecka,
  • opiekunowi prawnemu dziecka,
  • opiekunowi faktycznemu dziecka (osobie, która faktycznie opiekuje się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka).
  • rodziny zastępcze, rodzinne domy dziecka, placówki opiekuńczo – wychowawcze typu rodzinnego.

O świadczenie z programu Rodzina 500+ mogą występować Polacy oraz cudzoziemcy po spełnieniu określonych warunków.

Dowiedz się więcej: Program 500 plus – wszystko, co musisz wiedzieć >>

Warunki przyznawania świadczenia wychowawczego

Każdej rodzinie przysługuje świadczenie na drugie i kolejne dziecko w wieku do lat 18. Najczęściej świadczenia rodzinne są przyznawane w zależności od sytuacji materialnej rodziny. W przypadku świadczenia wychowawczego nie ma znaczenia wysokość uzyskiwanych przez tę rodzinę dochodów.

Istnieje również możliwość pobierania świadczenia wychowawczego na pierwsze lub jedyne dziecko w rodzinie, tutaj jednak jest stosowane kryterium dochodowe. Aby uzyskać wsparcie państwa trzeba wykazać, że dochód rodziny jest niższy niż 800 zł netto na osobę, a w rodzinach z dzieckiem niepełnosprawnym – dochód nie przekracza 1 200 zł netto na osobę.

Jak załatwić formalności?

O świadczenie wychowawcze można starać się w urzędzie miasta lub gminy, bądź w innej instytucji, którą wskaże magistrat. Niezbędne druki udostępnia Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Wnioski można również składać przez internet za pośrednictwem platform e-PUAP, PUE ZUS, empatia.mrpips.gov.pl lub za pośrednictwem bankowości elektronicznej (więcej o 500+ przez internet na stronie mpips.gov.pl).

Istotny jest brak wymogu składania oświadczeń o dochodach przez rodziny ubiegające o świadczenie na drugie i kolejne dziecko. Tylko rodziny chcące otrzymać wsparcie na pierwsze lub jedyne dziecko są do tego zobligowane.

Do pobierania świadczeń można dołączyć w dowolnym momencie i będą one wypłacane od miesiąca, w którym złożono wniosek. Wnioski wznawia się co roku, do chwili, gdy dziecko ukończy 18 lat. W 2017 roku wnioski można składać od 1 sierpnia, a kolejny okres świadczeniowy rozpocznie się 1 października i potrwa do 30 września 2018 roku.

Zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego

Świadczenia rodzinne są od lat przede wszystkim kojarzone z zasiłkiem rodzinnym.

Zasiłek rodzinny wynosi obecnie:

  • na dziecko w wieku 0-5 lat – 95 zł,
  • na dziecko w wieku 6-18 lat – 124 zł,
  • na dziecko w wieku 19-23 lata – 135 zł.

Od 1 listopada 2017 zasiłek wzrośnie i będzie wynosić:

  • na dziecko w wieku 0-5 lat – 100 zł,
  • na dziecko w wieku 6-18 lat – 130 zł,
  • na dziecko w wieku 19-23 lat – 140 zł.

Ważną informacją jest to, że osoby korzystające z tej formy pomocy mogą również pobierać dodatki z tytułu:

  • kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego: do 5. roku życia – 90 zł, powyżej 5. roku życia – 110 zł,
  • nauki i zamieszkania dziecka poza rodzinną miejscowością – 113 zł. Z tytułu dojazdu – 69 zł,
  • samotnego wychowywania dziecka – 193 zł na jedno dziecko, nie więcej niż 386 zł na wszystkie dzieci. W przypadku dziecka z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności – 280 zł, nie więcej niż 560 zł na wszystkie dzieci z tym orzeczeniem,
  • wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej – 95 zł (na trzecie i następne dziecko),
  • kształcenia i rehabilitacji dziecka – 90 zł na dziecko do 5. roku życia oraz 110 zł na dziecko powyżej 5. roku życia,
  • rozpoczęcia roku szkolnego – 100 zł,
  • dodatek wychowawczy w okresie urlopu wychowawczego – 400 zł.

Dla kogo zasiłek rodzinny?

O zasiłek rodzinny mogą wnioskować:

  • rodzice, jeden z rodziców albo opiekunowie prawni dziecka,
  • faktyczny opiekun dziecka,
  • osoba ucząca się.

Warunkiem jest, że dziecko nie ukończyło jeszcze 18. roku życia lub uczy się w szkole i nie ukończyło 21. roku życia lub kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej, przy tym legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności i nie ukończyło 24 roku życia.

O zasiłek rodzinny mogą ubiegać się obywatele polscy oraz obcokrajowcy, jeśli spełnią określone warunki.

Prawo do zasiłku rodzinnego uzależnione jest od dochodów rodziny. Nie mogą być one wyższe niż 674 zł na osobę (od 1 listopada 2017 r. – 754 zł na osobę), a w przypadku rodzin z dziećmi posiadającymi orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnoprawności, dochody nie mogą przekraczać kwoty 764 zł na osobę (od 1 listopada 2017 r. – 844 zł na osobę).

Świadczenia rodzinne najczęściej podlegają zasadzie “złotówka za złotówkę”. W przypadku zasiłku rodzinnego również ona obowiązuje.

Jak uzyskać zasiłek rodzinny?

Wniosek o zasiłek rodzinny składa się każdego roku w terminie do 1 września w urzędzie miasta lub gminy właściwym dla miejsca zamieszkania.

Do wniosku należy dołączyć m.in.:

  • dokument potwierdzający tożsamość osoby ubiegającej się o świadczenie,
  • skrócony odpis aktu urodzenia lub inny dokument potwierdzający wiek dziecka,
  • zaświadczenia lub oświadczenia stwierdzające wysokości dochodu,
  • zaświadczenie właściwego organu gminy lub nakaz płatniczy, umowę dzierżawy, w przypadku oddania części lub całości znajdującego się w posiadaniu rodziny gospodarstwa rolnego w dzierżawę na podstawie umowy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników albo oddania gospodarstwa rolnego w dzierżawę w związku z pobieraniem renty strukturalnej, umowę zawartą w formie aktu notarialnego w przypadku wniesienia gospodarstwa rolnego do użytkowania przez rolniczą spółdzielnię produkcyjną.

Dodatkowo należy przygotować dokumenty poświadczające szczególną sytuację rodziny, np.:

  • orzeczenie o niepełnosprawności albo o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności,
  • zaświadczenie o kontynuowaniu nauki w szkole lub na uczelni wyższej,
  • kopia odpisu wyroku sądu zasądzającego alimenty albo ugody sądowej lub zawartej przed mediatorem, a także przekazy lub przelewy pieniężne, zaświadczenie komornika o całkowitej lub częściowej bezskuteczności egzekucji alimentów oraz o wysokości wyegzekwowanych alimentów, itp.

Świadczenie pielęgnacyjne

Świadczenie pielęgnacyjne jest wypłacane w związku z rezygnacją z zatrudnienia i opieką nad dzieckiem niepełnosprawnym, którego niepełnosprawność powstała nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.

Świadczenie to wynosi obecnie 1 406 zł miesięcznie i jest wypłacane przez czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane nas czas określony.

Kto może ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne?

Świadczenie należy się:

  • matce albo ojcu,
  • opiekunowi faktycznemu dziecka,
  • osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną,
  • innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności (przy spełnieniu określonych warunków).

Warunkiem uzyskania pomocy jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na rzecz opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę, która ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna.

Świadczenie nie przysługuje również, gdy niepełnosprawny podopieczny:

  • pozostaje w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
  • został umieszczony w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, rodzinnym domu dziecka albo, w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, z wyjątkiem podmiotu wykonującego działalność leczniczą, i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu.

Nie można ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, gdy:

  • na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury;
  • członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna,
  • na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego lub prawo do zasiłku dla opiekuna
  • na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Formalności

O świadczenie pielęgnacyjne należy zwrócić się do urzędu gminy lub miasta, czy też ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania. Oprócz dokumentów potwierdzających tożsamość, czy okres nauki dziecka, wymagane będą m.in. dokumenty poświadczające okresy składkowe np.:

  • kserokopia wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej,
  • oryginały świadectw pracy,
  • karty zasiłkowe,
  • zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy,
  • świadectwo szkolne wraz z zaświadczeniem potwierdzającym odbycie praktyki,
  • zaświadczenie o okresie odbywania nauki w szkole wyższej, itp.

Specjalny zasiłek opiekuńczy

Specjalny zasiłek opiekuńczy jest odpowiednikiem świadczenia pielęgnacyjnego przeznaczonym dla osób opiekującym się dzieckiem, którego niepełnosprawność powstała po ukończeniu 18 roku życia. Obecnie wynosi on 520 zł miesięcznie.

Dokładniej, zasiłek ten przeznaczony jest dla osób, które zrezygnowały z zatrudnienia lub innej formy zarobkowania w celu sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Kto może uzyskać specjalny zasiłek opiekuńczy?

W odróżnieniu od świadczenia pielęgnacyjnego obowiązują tu progi dochodowe. Dochód na osobę w rodzinie nie może przekraczać kwoty 764 zł netto.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę, która ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna. Świadczenie nie jest należne także, gdy osoba ta legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Świadczenie nie przysługuje również, gdy niepełnosprawny podopieczny został umieszczony w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, rodzinnym domu dziecka albo, w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, z wyjątkiem podmiotu wykonującego działalność leczniczą, i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu.

Dowiedz się więcej: Zasiłki – wszystko o świadczeniach w Polsce >>

O specjalny zasiłek opiekuńczy nie można ubiegać się też, gdy:

  • na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury;
  • członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna,
  • na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego lub prawo do zasiłku dla opiekuna
  • na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Jak uzyskać specjalny zasiłek opiekuńczy?

O świadczenia rodzinne trzeba zwykle starać się w urzędzie gminy lub w ośrodku pomocy społecznej właściwym dla miejsca zamieszkania. Tak jest i w tym przypadku. Niezbędne będą m.in. dokumenty potwierdzające tożsamość, oświadczenia o uzyskiwanych dochodach każdego z członków rodziny, dokumenty potwierdzające stopień pokrewieństwa pomiędzy osobą sprawującą opiekę a osobą wymagającą opieki, a w przypadku ubiegania się o zgłoszenie do ubezpieczenia emerytalno-rentowego należy przygotować również dokumenty potwierdzające okresy składkowe.

Zasiłek pielęgnacyjny

Zasiłek pielęgnacyjny jest przeznaczony na pokrycie wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Obecnie zasiłek ten wynosi 153 zł miesięcznie.

Kto może otrzymać zasiłek pielęgnacyjny?

Świadczenia rodzinne są w większości przeznaczone dla opiekunów osób nieletnich lub niepełnosprawnych, ale mogą również stanowić wsparcie finansowe dla samych podopiecznych.

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

  • niepełnosprawnemu dziecku;
  • osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
  • osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia;
  • osobie, która ukończyła 75 lat.

Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje:

  • osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego;
  • osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej nieodpłatnie całodobowe utrzymanie;
  • jeżeli członkowi rodziny przysługuje za granicą świadczenie na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją tej osoby, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Formalności

Aby uzyskać zasiłek pielęgnacyjny nie jest konieczne dokumentowanie dochodów. Należy natomiast złożyć w urzędzie miasta lub gminy wniosek o zasiłek. Wraz z wnioskiem należy dostarczyć:

  • kserokopię ważnego orzeczenia o niepełnosprawności (do wglądu należy przedłożyć oryginał orzeczenia),
  • dokument potwierdzający tożsamość,
  • w przypadku osób poniżej 16. roku życia odpis aktu urodzenia,
  • upoważnienie do złożenia wniosku, jeśli składa go inna osoba w imieniu pełnoletniego niepełnosprawnego.

ZOBACZ RÓWNIEŻ

 
  • O autorze
  • Ostatnie artykuły
Anna Nowak Anna Nowak [+ info]

Na łamach portali internetowych relacjonuje zmiany na rynku pracy. Z uwagą przygląda się ofertom zatrudnienia, poszukując ich mocnych i słabych stron. Sprawdza, co spędza sen z powiek HR-owców. Dostarcza inspiracji niezdecydowanym i odkrywa sposoby osiągania celów zawodowych. Jako redaktor portalu KarieraKobiety.pl wspiera aktywność zawodową i emancypację finansową kobiet. Po godzinach – amatorka zdrowej kuchni, pasjonatka fotografii i sketchnotingu.

Zobacz również